|
بسمه تعالي
نتايج بررسيهاي كارگروه اقتصادي
مركز مطالعات و برنامه ريزي حزب مؤتلفة اسلامي
پيرامون صنعت حمل و نقل
كارگروه اقتصادي مركز مطالعات و برنامه ريزي در بررسيهاي
هفتگي خود پيرامون وضعيت حمل و نقل باحضور كارشناسان و
صاحب نظران اين بخش، ابتدا به بررسي وضعيت موجود، چالشها،
موانع و محدوديتها پرداخت و در بخش پاياني باتوجه به
امكانات و شرايط كشور و برنامه هاي در دست اجرا،
پيشنهاداتي را ارائه نموده است.
الف ـ وضعيت موجود، موانع و محدوديتها:
1. فرسودگي ناوگان حمل و نقل، اعم از ناوگان سنگين و سبك
درون شهري و برون شهري. (متوسط سن وسايل نقليه 23 تا 27
سال است، درحالي كه سن مفيد، حدود 12سال مي باشد.)
2. پايين بودن ضريب امنيت جاده اي باتوجه به ساختار
نامناسب برخي از شبكه هاي جاده اي و وجود نقاط مختلف حادثه
خيز جاده ها و ساير شبكه هاي ارتباطي. (دسته بندي اين صنعت
شامل: درون شهري، برون شهري، بين المللي و ترانزيت، ريلي،
هوايي، دريايي و زيرساختهاي مربوطه مي باشد.)
3. مرگ و مير بالاي ناشي از تصادفات جاده ها. (درسال 84
فقط 27 هزار نفر مرگ و مير ناشي از تصادف بوده كه 70% آنها
سرپرستان خانواده بوده اند.)
4. عدم وجود بسترها و زمينه هاي مناسب براي سرمايه گذاري
در بخش حمل و نقل.
5. عدم رعايت استانداردهاي لازم در امور مختلف مربوط به
حمل و نقل.
6. پرداختيهاي مختلف و متعدد توسط بخش خصوصي و متصدي حمل و
نقل كه موجب افزايش هزينه ها و عدم سرمايه گذاري مي گردد.
7. بالابودن ماليات بر درآمدها، بدون توجه به ميزان درآمد
صنوف مختلف ناوگان حمل و نقل درون شهري.
8. عدم اختصاص و استمرار تسهيلات بانكي براي متقاضيان بخش
حمل و نقل.
9. عدم استقبال و رغبت براي تقاضاي كاميونهاي باري به دليل
بالابودن قيمت و هزينه هاي جانبي و عدم امكان در پرداخت
اقساط مترتب برآن.
10. ضعف برنامه ريزي در حمايت از صنوف توليدي قطعات يدكي
به دليل مشكلات مربوط به عرضه و تقاضا و هزينة بالاي تمام
شده.
11. عدم نظارت صحيح دولت در نحوه و ميزان واردات خودرو و
زيانهاي ناشي از واردات بر بخش توليد ناوگان حمل و نقل.
12. پايين بودن كيفيت خدمات دهي ناوگان درون شهري به دليل
نرخ گذاري الزامي و بالا بودن هزينه ها. (1300 واحد صنفي
داراي مجوز جابجايي مسافر در شهر تهران با قريب 70 هزار
خودرو و جابجايي روزانه 350 هزار مسافر وجود دارد.)
13. عدم وجود ديدگاه اقتصادي به نظام حمل و نقل.
14. بالا بودن سود بانكي در خصوص وامهاي پرداختي مرتبط با
بهبود وضعيت حمل و نقل.
15. پايين بودن كيفيت خدمات تاكسي ها، همزمان با هزينه هاي
بالا و دخالت دولت در قيمتها.
16. محدوديت دولت در سرمايه گذاري ريلي و عدم استفاده از
سرمايه هاي بخش خصوصي در صنعت راه آهن.
17. عدم بسترسازي براي ورود سرمايه گذاري بخش خصوصي در
صنعت مترو.
18. پايين بودن آموزش در صنعت حمل و نقل و عدم توجه به
حرفه اي و تخصصي بودن شغل رانندگي.
19. عدم توجه به نقش سرمايه گذاري بخش خصوصي در بزرگراهها
و اشتغالزايي آن.
20. پايين بودن سهم حمل و نقل و انبارداري و ارتباطات در
توليد ناخالص داخلي، (سال 53: 5/6%، سال 83: 8/8%، متوسط
نرخ رشد ارزش افزوده طي 30 سال گذشته 4/3% بوده است.) در
حالي كه در اهداف برنامة چهارم، سهم آن 1/10% تعيين شده
است.
ب ـ پيشنهادات:
1. تهية طرح جامع و استراتژي حمل و نقل (زميني، هوايي و
دريايي داخلي و بين المللي) كشور.
2. آسيب شناسي در شيوة ساماندهي نظام حمل و نقل توسط
متوليان مربوطه و رفع آسيبها از طريق برنامه ريزيها.
3. روشهاي ايجاد امنيت و اعتمادسازي در زمينه هاي مختلف،
بخصوص سرمايه گذاري در بخش حمل و نقل زميني كه 90% حمل و
نقل را به خود اختصاص داده است.
4. بازمهندسي در روابط تجاري و اقتصادي داخل و خارج از
كشور.
5. تناسب بين جاده هاي شهري و بين شهري با توليد ماشين
(كاميون و اتوبوس و سواري).
6. شناخت عوامل حادثه ساز و دسته بندي عوامل و پيشنهاد
برنامه هاي مرتبط زمان بندي شده براي رفع آن و تأمين امنيت
حمل و نقل.
7. بررسي شيوه هاي ورود ناوگان جديد به جاي فرسوده توسط
مسئولين ذيربط.
8. ساماندهي منابع انساني و آموزش لازم در اين مورد.
9. وحدت رويه بين تصميم گيران حمل و نقل در كشور و
پاسخگويي مشخص براي آنان.
10. بازنگري در تعديل حضور دولت و بخشهاي خصوصي در ناوگان
حمل و نقل و ايجاد رقابت و خلاقيت براي بخش خصوصي.
11. ايجاد طرح جامع درخصوصي سازي بزرگراهها (داخلي و بين
المللي) براي بخشهاي خصوصي.
12. توجه به نقش تجارت جهاني بويژه حمل و نقل در توسعة
اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي و برنامه سازي عملياتي پيرامون
آن.
13. كاهش هزينه هاي سوخت، فرسودگي و ترافيك، با روشهاي
مناسب اولويت دار و اعلام عمومي آن به مردم.
14. بررسي نقش حمل و نقل در تقويت و توسعة گردشگري و صنعت
و اقتصاد كشور و مصداق بخشي آن در قالب برنامه ها.
15. بكارگيري تكنولوژي جديد در صنعت حمل و نقل.
16. افزايش مبادلة اقتصادي بين كشورها از طريق سرمايه
گذاري در بخش حمل و نقل باتوجه به اينكه ايران بهترين مسير
شمال ـ جنوب و شرق ـ غرب مي باشد و تاحدود 2ميليارد نفر و
20ميليارد دلار درآمد، كشش دارد.
17. پرداخت وام به متقاضيان بخش حمل و نقل با اقساط
بلندمدت و اختصاص يارانه به بهره هاي بانكي.
18. طرح ارتقاء كيفيت و متحدالشكل بودن لباس رانندگان
خودروهاي مسافري شهري.
19. ارائه قبض كرايه به مسافرين از طريق بنگاههاي مسافري
شهري.
20. حذف محدوديت نرخ كرايه براي ارتقاء كيفيت خدمات حمل و
نقل شهري.
21. گازسوز كردن ديزلها و ...
22. ساماندهي تاكسي ها در قالب شركتهاي مختلف براي نظارت
بهتر.
23. سازماندهي اتوبوسهاي خصوصي در قالب شركتهاي مسافربري.
24. ايجاد مجتمعهاي رفاهي بين راهي.
25. بهينه نمودن علائم و تابلوهاي راهنمايي و رانندگي.
26. افزايش حمل و نقل ريلي از حدود 4% به حدود 10%.
27. حمل و نقل مواد اولية كارخانجات توسط شبكة ريلي كه
موجب كاهش هزينه ها مي گردد.
28. فعال نمودن صنعت هواپيماسازي داخلي و استفاده از
توليدات آن براي رفع نيازهاي هوايي.
29. تكميل شبكة بزرگراهها و ريلي شمال ـ جنوب و شرق ـ غرب
كشور.
كارگروه اقتصادي
مركز مطالعات و برنامه ريزي
آذرماه 1385
|
